Η στρατιωτική δικαιοσύνη έχει τόση σχέση με το Δίκαιο, όση σχέση έχει η στρατιωτιή μουσική με τη μουσική - Georges Clemenceau

Η επικοινωνιακή αποτυχία της Fed

Στα αγγλικά υπάρχει μία θυμόσοφη ρήση που λέει ότι «μια καμήλα είναι ένα άλογο που σχεδιάστηκε από επιτροπή» (a camel is a horse designed by committee). Αποδίδεται από πολλούς στον ελληνοβρετανικής καταγωγής σχεδιαστή αυτοκινήτων Σερ Άλεκ Ισηγόνη, εμπνευστή του περίφημου Mini («μίνι κούπερ», όπως το ξέρουμε στην Ελλάδα), και όπως μπορεί κανείς να υποψιαστεί, χρησιμοποιείται ως υποτιμητικό σχόλιο για τις επιτροπές, καυτηριάζοντας την αναποτελεσματικότητα που ενέχει ο συγκερασμός πολλών αντικρουόμενων απόψεων σε μία κοινή απόφαση.

Αυτήν η ρήση λοιπόν αποτελεί σύμφωνα με τον διακεκριμένο οικονομολόγο του Χάρβαρντ, Κένεθ Ρογκόφ, την πλέον κατάλληλη για να περιγράψει κανείς τη σημερινή επικοινωνιακή πολιτική της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ (Fed). Πολλά μέλη της Ομοσπονδιακής Επιτροπής Ανοικτής Αγοράς (FOMC: Federal Market Open Committee) – του αρμοδίου οργάνου της Fed για τη χάραξη της νομισματικής πολιτικής – χαρακτηρίζουν την πρόσφατη απόφαση της τράπεζας να διατηρήσει αμετάβλητο το βασικό επιτόκιο «εξαρτώμενη από δεδομένα», εξηγεί ο Ρογκόφ. Κι η δήλωση μπορεί να ακούγεται κατατοπιστική, ωστόσο αργά ή γρήγορα συνειδητοποιεί κανείς πως το κάθε μέλος της επιτροπής δίνει μια δική του ερμηνεία στο χαρακτηρισμό, και πως στην πραγματικότητα τα «δεδομένα» είναι μάλλον «προσωπικό ένστικτο».

Με άλλα λόγια, η επικοινωνιακή στρατηγική της Fed έχει τα χάλια της, γράφει ο Αμερικανός οικονομολόγος γεγονός που επισήμανε πρόσφατα κι ο συνεργάτης του Peterson Institute for International Economics, Άνχελ Ούμπιδε. Και το ξεσκαρτάρισμα αυτής της σύγχυσης, συνεχίζει ο Ρογκόφ, είναι μακράν πιο σημαντικό από το ακριβές χρονοδιάγραμμα της αύξησης των σχεδόν μηδενικών σήμερα επιτοκίων, καθώς είτε αυτή έλθει σύντομα είτε αργήσει, οι αγορές θα εξακολουθούν να μην ξέρουν ποια εν τέλει είναι η στρατηγική της αμερικανικής κεντρικής τράπεζας.

Η απόφαση που καλείται να λάβει η Fed είναι ομολογουμένως δύσκολη, αναγνωρίζει ο Ρογκόφ. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο καλεί τη Fed να περιμένει, την ίδια ώρα που οι κεντρικοί τραπεζίτες των αναδυόμενων αγορών τις οποίες υποτίθεται πως προστατεύει το ΔΝΤ, ζητούν αύξηση των επιτοκίων, εξαντλημένοι από την παρατεταμένη αβεβαιότητα. Και συνάμα, υπάρχουν κι αυτοί που κοιτώντας τα εγχώρια οικονομικά δεδομένα των ΗΠΑ υποστηρίζουν πως η αύξηση θα έπρεπε ήδη να έχει έλθει, καθώς η απασχόληση είναι σχεδόν πλήρης και η εγχώρια ζήτηση ενισχύεται σταθερά, ενώ παράλληλα κινείται ανοδικά και ο πληθωρισμός καταναλωτή, μετά την κατακόρυφη πτώση της περσινής χρονιάς – ιδίως στις τιμές της ενέργειας – που πλέον σταθεροποιείται, αν όχι αντιστρέφεται.

Παράλληλα, σημειώνει ο Ρογκόφ, υπάρχει και ο παράγοντας των δημοσίων σχέσεων, καθώς σε περίπτωση αύξησης των επιτοκίων, η Fed θα κατηγορηθεί για οτιδήποτε κι αν πάθει η αμερικανική οικονομία κατά τους επόμενους έξι έως δώδεκα μήνες, κάτι το οποίο η τράπεζα θέλει φυσικά να αποφύγει – ιδίως εν μέσω προεκλογικής περιόδου.

Όποια όμως απόφαση κι αν λάβει, η Fed οφείλει να την τεκμηριώσει με σαφήνεια, χωρίς την οποία μόνο στην αστάθεια των αγορών θα καταφέρει να συμβάλει. Θα πρέπει να πάψει να εκπέμπει αντικρουόμενα σήματα αναφορικά με τις αντιλήψεις και τους στόχους της και να βγει να πει: Η απομάκρυνση από το μηδέν είναι δύσκολη, θέλουμε να δούμε τον πληθωρισμό να ξεπερνά το 3% ώστε να είμαστε απολύτως βέβαιοι, και μετά θα προχωρήσουμε με λογική ταχύτητα στην ομαλοποίηση, καταλήγει ο Ρογκόφ. «Θα ζούσα και μ΄ ένα ‘Ανησυχούμε πως αν περιμένουμε πολύ, θα πρέπει μετά να σφίξουμε την πολιτική μας πολύ δυνατά και πολύ γρήγορα’», προσθέτει χαρακτηριστικά.

 

Read previous post:
Το ιλιγγιώδες εταιρικό χρέος της Κίνας

Σον Μάινερ

Close