Αυτοί που καθιστούν μια ειρηνική επανάσταση αδύνατη, κάνουν μια βίαιη επανάσταση αναπόφευκτη “Τζων Κέννεντυ (1917-1963) Αμερικανός πρόεδρος”

Επίκαιρο παραμένει το θέμα του κοινωνικού στιγματισμού των ασθενών με δρεπανοκυτταρκή νόσο

18 Ιούνιος, 2019

Επίκαιρο παραμένει το θέμα του κοινωνικού στιγματισμού των ασθενών με δρεπανοκυτταρκή νόσο, καθώς αρκετοί πάσχοντες ακόμα και σήμερα κρύβουν την ασθένεια από τον κοινωνικό περίγυρό τους, εξαιτίας του κοινωνικού αποκλεισμού που ίσως υποστούν με τη φανέρωσή της. Συνήθως, αισθήματα ενοχής, φόβου και χαμηλής αυτοεκτίμησης χαρακτηρίζουν τους πάσχοντες, οι οποίοι αποφεύγουν την τακτική ιατρική παρακολούθηση με ό,τι επιβάρυνση μπορεί να επιφέρει αυτό στην υγεία τους. Τα παραπάνω αναφέρει ο Πανελλήνιος Σύλλογος Προστασίας Πασχόντων από Δρεπανοκυτταρκή και Μκροδρεπανοκυτταρκή Αναιμία, με αφορμή τη 19η Ιουνίου, που έχει οριστεί ως η Παγκόσμια Ημέρα Δρεπανοκυτταρκής Νόσου από τα Ηνωμένα Έθνη.

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση η δρεπανοκυτταρκη νόσος συγκαταλέγεται στις σπάνιες παθήσεις και εκτιμάται ότι νοσούν περίπου 103.000 άτομα (στοιχεία της Eurostat 2016). Η δρεπονοκυτταρκή νόσος, δηλαδή η ομόζυγος δρεπανοκυτταρκή και η μκροδρεπανοκυτταρκή αναιμία (συνδυασμός με μεσογειακή αναιμία) είναι κληρονομική αμοσφαρνοπάθεα κα μπορεί να διαγνωστεί με εδική αιματολογική εξέταση (ηλεκτροφόρηση αιμοσφαιρίνης) ή μοριακή ανάλυση. Πρόκειται για χρόνιο νόσημα με σοβαρές μη αναστρέψιμες βλάβες στην υγεία των πασχόντων.

Το νόσημα πήρε το όνομά του από τη δρεπανοεδή μορφολογία των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Τα παθολογικά αυτά κύτταρα, που ζουν λιγότερο χρόνο σε σύγκριση με τα φυσιολογικά, στερούνται πλαστικότητας, με αποτέλεσμα να μπλοκάρουν στα αιμοφόρα αγγεία και να μην οξυγονώνονται σωστά οι ιστοί. Η νόσος προκαλεί μερικές από τις ακόλουθες παθολογικές καταστάσεις ή και συνδυασμό αυτών: Χρόνια οξεία αιμολυτική αναιμία, χρόνιο ή οξύ πόνο, απλασία μυελού των οστών, οξύ θωρακικό σύνδρομο, σπληνικό εγκλωβισμό ερυθρών, καρδιακές, ηπατικές, νεφρικές βλάβες, αγγειακά-εγκεφαλικά επεισόδια, καταστροφή-νέκρωση οστών και αρθρώσεων.

Όπως σημειώνει ο Πανελλήνιος Σύλλογος Προστασίας Πασχόντων από Δρεπανοκυτταρκή και Μκροδρεπανοκυτταρκή Αναιμία, τη δεκαετία του 1970 ξεκίνησε στην Ελλάδα πρόγραμμα πρόληψης αμοσφαρνοπαθεών και δημιουργήθηκαν Μονάδες Μεσογειακής Αναιμίας κα Δρεπανοκυτταρκής Νόσου σε μεγάλα νοσοκομεία της χώρας, οι οποίες σήμερα ανέρχονται στις 38 πανελλαδικά. Έκτοτε, έχει περιοριστεί ο αριθμός των πασχόντων με δρεπανοκυτταρκή νόσο και σήμερα εκτιμάται ότι ζουν στη Ελλάδα 1.000-1.500 άτομα.

Ο Σύλλογος προσθέτει ότι στο πλαίσιο της πρόληψης, σημαντικός είναι ο προγεννητικός έλεγχος. Εάν και οι δυο γονείς είναι φορείς του παθολογικού γονιδίου, τότε υπάρχει πιθανότητα 25% να γεννηθεί παιδί με δρεπανοκυτταρική νόσο. Σε αυτήν την περίπτωση, οι μελλοντικοί γονείς πρέπει να απευθυνθούν σε κατάλληλο ιατρικό κέντρο προκειμένου να αντιμετωπιστεί το ενδεχόμενο γέννησης παιδιού με τη νόσο.

Read previous post:
Πανευρωπαϊκό βραβείο νέων μεθόδων και καινοτομίας στην ΥΠΕΔΥΦΚΑ

Το 1ο πανευρωπαϊκό βραβείο νέων μεθόδων και καινοτομίας απέσπασε η Υπηρεσία Ελέγχου Δαπανών Υγείας Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης (ΥΠΕΔΥΦΚΑ), που συμμετείχε...

Close