Κείνος που στ’ αληθινά αγαπά το Λαό δε γίνεται ποτέ αρχηγός του, γίνεται υπηρέτης του. Μενέλαος Λουντέμης, 1912-1977, Έλληνας συγγραφέας

ΘΕΜΑ Αφιέρωμα στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα πόλο

14 Ιούλιος, 2018

Με την εθνική γυναικών να ρίχνεται πρώτη στη μάχη της διάκρισης, αρχίζει σήμερα στην πισίνα «Πικορνέλ» της Βαρκελόνης το 33ο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης. Δεκαέξι ανδρικές και δώδεκα γυναικείες ομάδες θα μετάσχουν στη διοργάνωση, η οποία θα διαρκέσει δύο εβδομάδες και θα ολοκληρωθεί το Σάββατο 28/7. Τα δύο αντιπροσωπευτικά συγκροτήματα βρίσκονται ήδη στην Ισπανία και είναι έτοιμα να παλέψουν για το καλύτερο δυνατό, με απώτερο στόχο να βρεθούν στις θέσεις του βάθρου.

Το πρώτο διήμερο της διοργάνωσης περιλαμβάνει μόνο παιχνίδια γυναικών κι έτσι η ομάδα του Γιώργου Μορφέση θα πάρει την πρώτη… γεύση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, αντιμετωπίζοντας τη Γαλλία (Σάββατο 14/7, 21:30 ώρα Ελλάδας) και την Ιταλία (Κυριακή 15/7, 21:30), στο πλαίσιο του Α΄ ομίλου. Θα ακολουθήσουν για την εθνική οι αναμετρήσεις με την Κροατία (Τρίτη 17/7, 18:00), το Ισραήλ (Πέμπτη 19/7, 15:00) και την Ολλανδία (Σάββατο 21/7, 21:30). Η ελληνική ομάδα δεν θα έχει πρόβλημα να πλασαριστεί στην πρώτη τετράδα που παίρνει το «εισιτήριο» για τους προημιτελικούς, όμως το ζήτημα είναι η κατάταξή της, η οποία θα κριθεί από τα ντέρμπι με την «ασημένια» Ολυμπιονίκη Ιταλία και τη φιναλίστ των δύο προηγούμενων Ευρωπαϊκών Πρωταθλημάτων Ολλανδία. Η πρωτιά εξασφαλίζει εύκολο αντίπαλο στα προημιτελικά και ανοίγει διάπλατα το δρόμο για την τετράδα της διοργάνωσης, ενώ η δεύτερη και η τρίτη θέση οδηγούν σε ένα νοκ-άουτ «φωτιά», με αντίπαλο μία από τις τρεις ισχυρές ομάδες του Β΄ ομίλου (Ισπανία, Ρωσία, Ουγγαρία).

Έξι χρόνια μετά την τελευταία επιτυχία της, το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό του Αϊντχόφεν το 2012, κι έπειτα από μία σειρά οδυνηρών ηττών σε καθοριστικά παιχνίδια, η εθνική γυναικών γεύτηκε ξανά το… νέκταρ της επιτυχίας τον περασμένο Μάρτιο, κατακτώντας το Europa Cup, όχι πολύ μακριά από τη Βαρκελόνη, στην πόλη Ποντεβέδρα. Μπορεί η νεοσύστατη διοργάνωση της LEN να ήταν δευτερεύουσας σημασίας, το βασικό όμως για την ελληνική ομάδα ήταν να ξαναβρεί τη χαμένη αυτοπεποίθησή της και την πίστη ότι μπορεί να νικήσει σε μεγάλα ματς. Ο Γιώργος Μορφέσης θα καθοδηγήσει την εθνική για τέταρτη φορά σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (μετά το διάλειμμα του 2016), έχοντας όμως μία σημαντική απώλεια, καθώς η Έλενα Κούβδου αποφάσισε να σταματήσει την καριέρα της και στερεί από τον ομοσπονδιακό τεχνικό μία λύση ποιότητας και εμπειρίας κάτω από τα δοκάρια. Το βάρος θα αναλάβει η Χρυσή Διαμαντοπούλου, με δεύτερη επιλογή την -αναπληρωματική της και στον Ολυμπιακό- Ιωάννα Σταματοπούλου. Μετά την αποχώρηση της Κούβδου (και της Φιλιώς Μανωλιουδάκη, αμέσως μετά το περσινό Παγκόσμιο) η εθνική διαθέτει ένα εξαιρετικά νεανικό σύνολο, με 10 από τις 13 πολίστριες της αποστολής να είναι κάτω των 25 ετών, αλλά με πολλές διακρίσεις σε επίπεδο νεανίδων και νέων γυναικών. Το ταλέντο δεν έλειψε ποτέ, το δίδυμο φουνταριστών Ασημάκη-Ξενάκη είναι από τα κορυφαία στον κόσμο (ο Μορφέσης θα τις χρησιμοποιήσει κάποιες φορές και ταυτόχρονα, ποντάροντας στην ικανότητα της αριστερόχειρα Ξενάκη να παίζει και στα δεξιά της επίθεσης) και οι διαφορές με τις υπόλοιπες ομάδες της ελίτ δεν είναι μεγάλες, οπότε η ψυχολογία και οι λεπτομέρειες θα παίξουν καθοριστικό ρόλο.

Είκοσι συμμετοχές σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα μετράει ως τώρα η εθνική ανδρών, χωρίς ποτέ να έχει καταφέρει να ανέβει στο βάθρο των νικητών. Οι τέταρτες θέσεις του 1999 (Φλωρεντία) και του 2016 (Βελιγράδι) αποτελούν το «ταβάνι» της ελληνικής ομάδας, που αυτή τη φορά θέλει να κάνει το βήμα παραπάνω και να πανηγυρίσει ένα μετάλλιο. Η κατάκτηση του Champions League από τον Ολυμπιακό, ο οποίος αποτελεί τη βάση του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος, δίνει ψυχολογική ώθηση στη «γαλανόλευκη», η οποία μετέχει στον Γ΄ όμιλο και ξεκινά τις υποχρεώσεις της με δύο βατά παιχνίδια, κόντρα στην Τουρκία (Δευτέρα 16/7, 15:00) και την Ολλανδία (Τετάρτη 18/7, 16:30). Το ματς που θα κρίνει την πρωτιά του ομίλου θα γίνει την Παρασκευή 20/7 (21:30) απέναντι στην παγκόσμια πρωταθλήτρια Κροατία, η οποία όμως θα παραταχθεί στη Βαρκελόνη χωρίς το μεγάλο αστέρι της, τον Σάντρο Σούκνο. Η πρώτη θέση οδηγεί απευθείας στα προημιτελικά κι εκεί -λογικά- σε ένα ζευγάρωμα με τον δεύτερο του Β΄ ομίλου (Ισπανία ή Μαυροβούνιο), ενώ ο δεύτερος θα δώσει χιαστί παιχνίδι με τον 3ο του Α΄ ομίλου (πιθανότατα Γερμανία) και, εφόσον περάσει, θα αντιμετωπίσει το νικητή του Β΄ ομίλου. Λεπτομέρεια των διασταυρώσεων: ο πρώτος του ομίλου της εθνικής θα βρει στα ημιτελικά απέναντί του την πανίσχυρη και «πεινασμένη», μετά την απώλεια του περσινού Παγκοσμίου Πρωταθλήματος, Σερβία, ενώ ο δεύτερος αποφεύγει τους «πλάβι» ως τον τελικό…

Χωρίς καλά-καλά να γίνει αντιληπτό, ο Θοδωρής Βλάχος έχει προχωρήσει σε σταδιακή ανανέωση της εθνικής ομάδας και ήδη υπάρχουν πέντε αλλαγές σε σχέση με τη 13άδα των Ολυμπιακών Αγώνων του Ρίο. Ακόμη πιο σημαντικό, είναι το γεγονός ότι στην αποστολή για τη Βαρκελόνη «χώρεσαν» τρία μέλη της εθνικής νέων, που κατέκτησε πέρυσι στο Βελιγράδι τον παγκόσμιο τίτλο (Ζερδεβάς, Σκουμπάκης, Νικολαΐδης), χωρίς μάλιστα να συμπεριλαμβάνεται σε αυτούς ο κατά τεκμήριο πιο ταλαντούχος παίκτης αυτής της γενιάς, ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου. Ακολουθώντας την πρακτική που έχει υιοθετήσει και στον Ολυμπιακό, ο ομοσπονδιακός τεχνικός ποντάρει σε παίκτες πολυθεσίτες, έχοντας στην αποστολή μόνο έναν «καθαρόαιμο» αμυντικό (Σκουμπάκης), τρεις φουνταριστούς, ο ένας εκ των οποίων όμως (Κολόμβος) αναμένεται να χρησιμοποιηθεί και στην άμυνα, και περιφερειακούς που μπορούν να παίξουν και ως αμυντικοί. Ο Βλάχος αναμένεται να αξιοποιήσει κάποια από τα «τρικ» που βοήθησαν την ομάδα του Πειραιά να φτάσει στην κορυφή της Ευρώπης, όμως η αλήθεια είναι ότι δεν έχει έναν «κέρβερο» σαν τον Πάβιτς κάτω από τα δοκάρια, ούτε κάποιον τόσο πολυσύνθετο παίκτη όσο ο Ομπράντοβιτς…

Όλοι οι αγώνες του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος θα διεξαχθούν στην ανοιχτή πισίνα «Πικορνέλ», χωρητικότητας 3.000 θεατών, που εγκαινιάστηκε το 1969 κι ένα χρόνο αργότερα φιλοξένησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα υγρού στίβου. Η εγκατάσταση ανακαινίστηκε το 1990, ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων της Βαρκελόνης, όπου φιλοξένησε τα αγωνίσματα της κολύμβησης, την τελική φάση της υδατοσφαίρισης (εκεί διεξήχθη ο ιστορικός τελικός της Ιταλίας με την Ισπανία) και το κολυμβητικό σκέλος του μοντέρνου πεντάθλου. Εκεί διεξήχθησαν επίσης αγωνίσματα των Παγκοσμίων Πρωταθλημάτων του 2003 (συγχρονισμένη) και του 2013 (υδατοσφαίριση).

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΩΝ
Το πρώτο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης διεξήχθη το 1926 στη Βουδαπέστη, παράλληλα με το αντίστοιχο της κολύμβησης και των καταδύσεων. Τα αθλήματα της πισίνας (μαζί με τη συγχρονισμένη κολύμβηση, που προστέθηκε αργότερα στο πρόγραμμα) συμβάδισαν μέχρι το 1999, οπότε η LEN αποφάσισε να διεξάγει χωριστά τις διοργανώσεις της υδατοσφαίρισης. Από το 1987 εντάχθηκε στο πρόγραμμα και το γυναικείο πόλο, το πρώτο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του οποίου είχε διεξαχθεί ανεξάρτητα, δύο χρόνια νωρίτερα (1985), στο Όσλο.

Στους άνδρες, η Ουγγαρία ήταν η κυρίαρχος ως το 1999, έχοντας κατακτήσει δώδεκα τίτλους. Από τη χαραυγή της νέας χιλιετίας τα «σκήπτρα» πήραν οι χώρες της πρώην Γιουγκοσλαβίας, που έχουν έκτοτε μονοπωλήσει την κορυφή: τέσσερις φορές η Σερβία, εκ των οποίων τρεις συνεχόμενες, δύο η Σερβία/Μαυροβούνιο (ως ενιαίο κράτος) και από μία η Κροατία και το Μαυροβούνιο.

Στις γυναίκες, αντίστοιχα, πολυνίκης είναι η Ιταλία με πέντε τρόπαια, ακολουθούμενη από την Ολλανδία που έχει τέσσερα (τελευταίο εκ των οποίων το 1993) και τις Ρωσία και Ουγγαρία με τρία.

Η Ελλάδα εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα το 1970 στη Βαρκελόνη, όπου η εθνική ανδρών κατετάγη δέκατη. Απουσίασε από τη Βιέννη το 1974 και από το 1977 μετέχει αδιαλείπτως στην τελική φάση του θεσμού, ενώ από το 1989 μόνιμο «παρών» δίνει και η εθνική γυναικών. Η τελευταία έχει χαρίσει στη χώρα μας και τα μοναδικά μετάλλιά της στο θεσμό, ανεβαίνοντας στο δεύτερο σκαλί του βάθρου το 2010 στο Ζάγκρεμπ (έχασε 11-6 στον τελικό από τη Ρωσία) και το 2012 στο Αϊντχόφεν (ηττήθηκε 13-10 από την Ιταλία). Σε ό,τι αφορά τους άνδρες, η εθνική έφτασε δύο φορές στην τετράδα, αλλά δεν κατάφερε να ξεφύγει από τη… γλυκόπικρη τέταρτη θέση. Το 1999 ηττήθηκε στον «μικρό τελικό» με 7-6 από την Ιταλία, ενώ πριν δύο χρόνια στο Βελιγράδι έχασε 13-10 από την Ουγγαρία.

Αναλυτικά τα μετάλλια και η ελληνική παρουσία στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα:

ΑΝΔΡΕΣ
ΕΤΟΣ ΠΟΛΗ         ΧΡΥΣΟ         ΑΣΗΜΕΝΙΟ      ΧΑΛΚΙΝΟ         ΕΛΛΑΔΑ
1926 Βουδαπέστη   Ουγγαρία      Σουηδία       Γερμανία      Δεν μετείχε
1927 Μπολόνια     Ουγγαρία      Γαλλία        Βέλγιο        Δεν μετείχε
1931 Παρίσι       Ουγγαρία      Γερμανία      Αυστρία       Δεν μετείχε
1934 Μαγδεμβούργο Ουγγαρία      Γερμανία      Βέλγιο        Δεν μετείχε
1938 Λονδίνο      Ουγγαρία      Γερμανία      Ολλανδία      Δεν μετείχε
1947 Μόντε Κάρλο  Ιταλία        Σουηδία       Βέλγιο        Δεν μετείχε
1950 Βιέννη       Ολλανδία      Σουηδία       Γιουγκοσλαβία Δεν μετείχε
1954 Τορίνο       Ουγγαρία      Γιουγκοσλαβία Ιταλία        Δεν μετείχε
1958 Βουδαπέστη   Ουγγαρία      Γιουγκοσλαβία ΕΣΣΔ          Δεν μετείχε
1962 Λειψία       Ουγγαρία      Γιουγκοσλαβία –             Δεν μετείχε
                                ΕΣΣΔ
1966 Ουτρέχτη     ΕΣΣΔ          Αν. Γερμανία  Γιουγκοσλαβία Δεν μετείχε
1970 Βαρκελόνη    ΕΣΣΔ          Ουγγαρία      Γιουγκοσλαβία    10η
1974 Βιέννη       Ουγγαρία      ΕΣΣΔ          Γιουγκοσλαβία Δεν μετείχε
1977 Γιόνκεπινγκ  Ουγγαρία      Γιουγκοσλαβία Ιταλία            9η
1981 Σπλιτ        Δυτ.Γερμανία  ΕΣΣΔ          Ουγγαρία         10η
1983 Ρώμη         ΕΣΣΔ          Ουγγαρία      Ισπανία           9η
1985 Σόφια        ΕΣΣΔ          Γιουγκοσλαβία Δυτ. Γερμανία     8η
1987 Στρασβούργο  ΕΣΣΔ          Γιουγκοσλαβία Ιταλία           11η
1989 Βόννη        Δυτ.Γερμανία  Γιουγκοσλαβία Ιταλία           11η
1991 Αθήνα        Γιουγκοσλαβία Ισπανία       ΕΣΣΔ              6η
1993 Σέφιλντ      Ιταλία        Ουγγαρία      Ισπανία           6η
1995 Βιέννη       Ιταλία        Ουγγαρία      Γερμανία          9η
1997 Σεβίλη       Ουγγαρία      Γιουγκοσλαβία Ρωσία             7η
1999 Φλωρεντία    Ουγγαρία      Κροατία       Ιταλία            4η
2001 Βουδαπέστη   Γιουγκοσλαβία Ιταλία        Ουγγαρία          7η
2003 Κράνι        Σερβία/Μαυρ.  Κροατία       Ουγγαρία          8η
2006 Βελιγράδι    Σερβία        Ουγγαρία      Ισπανία           6η
2008 Μάλαγα       Μαυροβούνιο   Σερβία        Ουγγαρία         11η
2010 Ζάγκρεμπ     Κροατία       Ιταλία        Σερβία            9η
2012 Αϊντχόφεν    Σερβία        Μαυροβούνιο   Ουγγαρία          6η
2014 Βουδαπέστη   Σερβία        Ουγγαρία      Ιταλία            6η
2016 Βελιγράδι    Σερβία        Μαυροβούνιο   Ουγγαρία          4η

** Το 1962 Γιουγκοσλαβία και Σοβιετική Ενωση μοιράστηκαν το ασημένιο μετάλλιο, ενώ δεν απονεμήθηκε χάλκινο.

ΓΥΝΑΙΚΕΣ
ΕΤΟΣ ΠΟΛΗ         ΧΡΥΣΟ         ΑΣΗΜΕΝΙΟ      ΧΑΛΚΙΝΟ         ΕΛΛΑΔΑ
1985 Όσλο         Ολλανδία      Ουγγαρία      Δ. Γερμανία   Δεν μετείχε
1987 Στρασβούργο  Ολλανδία      Ουγγαρία      Γαλλία        Δεν μετείχε
1989 Βόννη        Ολλανδία      Ουγγαρία      Γαλλία            7η
1991 Αθήνα        Ουγγαρία      Ολλανδία      Ιταλία            7η
1993 Λιντς        Ολλανδία      Ρωσία         Ουγγαρία          7η
1995 Βιέννη       Ιταλία        Ουγγαρία      Ολλανδία          4η
1997 Σεβίλη       Ιταλία        Ρωσία         Ολλανδία          7η
1999 Πράτο        Ιταλία        Ολλανδία      Ρωσία             5η
2001 Βουδαπέστη   Ουγγαρία      Ιταλία        Ρωσία             4η
2003 Λιουμπλιάνα  Ιταλία        Ουγγαρία      Ρωσία             5η
2006 Βελιγράδι    Ρωσία         Ιταλία        Ουγγαρία          6η
2008 Μάλαγα       Ρωσία         Ισπανία       Ουγγαρία          6η
2010 Ζάγκρεμπ     Ρωσία         ΕΛΛΑΔΑ        Ολλανδία          2η
2012 Αϊντχόφεν    Ιταλία        ΕΛΛΑΔΑ        Ουγγαρία          2η
2014 Βουδαπέστη   Ισπανία       Ολλανδία      Ουγγαρία          6η
2016 Βελιγράδι    Ουγγαρία      Ολλανδία      Ιταλία            5η
 

Read previous post:
Θάσος: Ανακαλύψτε και αγαπήστε το πράσινο νησί

Αν έπρεπε κάποιος να περιγράψει το νησί της Θάσου μόνο με φράσεις θα ήταν αρκετές οι: Άπλετο φως. Καθαρές θάλασσες....

Close