Αυτό που είναι σημαντικό δεν είναι να είσαι αισιόδοξος ή απαισιόδοξος, αλλά να είσαι αποφασισμένος. Jean Monnet, 1888-1979, Γάλλος οικονομολόγος, πατέρας της ΕΕ

Τέλος στο «too big to fail»;

Σε έντονη αναταραχή βρίσκεται ο τραπεζικός κλάδος παγκοσμίως, καθώς οι κανονισμοί συσσωρεύονται, η εποπτεία από το κράτος και τις ρυθμιστικές αρχές γίνεται αυστηρότερη ενώ και ο ανταγωνισμός από νεοσύστατες εταιρείες τεχνολογίας (FinTech)  τόσο στον τομέα των πληρωμών όσο και του δανεισμού αυξάνεται ραγδαία.

Οι προκλήσεις που πρέπει να αντιμετωπίσουν σε πολλαπλά μέτωπα οδηγεί σε αποδυνάμωση της κερδοφορίας του κλάδου, στον οποίο το τελευταίο διάστημα αυξάνονται οι προειδοποιήσεις για μείωση κερδών και αναθεώρηση των προβλέψεων προς τα κάτω. Οι μεγαλύτερες τράπεζες του πλανήτη βρίσκονται σε μεταβατικό στάδιο διαρθρωτικών και οργανωτικών αλλαγών περιορίζοντας τις θέσεις εργασίας και το μέγεθός τους.

Στη σύνοδο κορυφής της G20 οι ηγέτες των χωρών υπέγραψαν το σχέδιο που προτάθηκε από το Συμβούλιο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και περιλαμβάνει σαρωτικές μεταρρυθμίσεις για το παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα. Οι κανόνες για “συνολική ικανότητα απορρόφησης ζημιών” των τραπεζών ολοκληρώνουν το σχέδιο αναδιάρθρωσης για την εξασφάλιση ότι οι τράπεζες διατηρούν τους απαραίτητους πόρους ώστε να μπορούν να απορροφήσουν τις ζημίες σε περίπτωση κατάρρευσης, χωρίς να απειλείται το ευρύτερο τραπεζικό σύστημα. Τα νέα πρότυπα στοχεύουν να ωθήσουν τις τράπεζες να αλλάξουν τον τρόπο που χρηματοδοτούνται για να αντεπεξέλθουν καλύτερα σε μια κρίση, και για να εξασφαλιστεί ότι το κόστος αφερεγγυότητας μιας μεγάλης τράπεζας θα επιβαρύνει τους επενδυτές της, και όχι τους φορολογούμενους.

Σύμφωνα με το σχέδιο, οι 30 μεγαλύτεροι δανειστές θα πρέπει να διατηρούν τουλάχιστον 16% των σταθμισμένων στοιχείων του ενεργητικού τους σε μετοχές και χρέος το 2019. Η απαίτηση αυτή θα αυξηθεί σταδιακά, φθάνοντας το 18% των σταθμισμένων στοιχείων του ενεργητικού τον Ιανουάριο του 2022. Συνεπώς, εκτιμάται ότι οι τράπεζες θα πρέπει να αυξήσουν τα κεφάλαιά τους κατά $1.2 τρις μέχρι το 2022.

Οι έντονες πιέσεις που δέχονται οι μεγάλες τράπεζες, οδηγούν σε επιστροφή του τραπεζικού μοντέλου στις παραδοσιακές τραπεζικές εργασίες, απλοποιώντας τις δραστηριότητές τους ώστε να μπορέσουν να ανταπεξέλθουν στις δαπανηρές κανονιστικές ρυθμίσεις που θα τεθούν σε ισχύ. Μέσω της εξωτερικής ανάθεσης και με μια σειρά συμφωνιών συγχωνεύσεων και εξαγορών πρωτοφανών διαστάσεων, επιδιώκεται η συρρίκνωση των επενδυτικών υπηρεσιών των τραπεζών υπό το βάρος των αυστηρών ρυθμιστικών πιέσεων.

Η γενική κατεύθυνση των νέων ρυθμίσεων στοχεύει σε ένα ασφαλέστερο τραπεζικό τομέα,  ωστόσο η ανταγωνιστικότητα αλλά και κερδοφορία των τραπεζών πλήττονται και οι μεγαλύτερες τράπεζες προχωρούν σε αναδιάρθρωση εκ βάθρων για να προσαρμοστούν στο νέο απαιτητικό περιβάλλον.

Περισσότερα στη κατηγορία Ανάλυση Επικαιρότητας
Μετά 5 χρόνια QE η Ιαπωνία επέστρεψε στην ύφεση

Στις αρχές του Οκτωβρίου του 2010 η Τράπεζα της Ιαπωνίας ανακοίνωσε πως θα εξέταζε την αγορά περιουσιακών στοιχείων ύψους 60...

Close