Συνήθως, τα φοβερά πράγματα που γίνονται με το πρόσχημα ότι τα απαιτεί η πρόοδος, στην πραγματικότητα δεν είναι καθόλου πρόοδος, αλλά απλώς φοβερά πράγματα. Russell Baker, 1925- , Αμερικανός δημοσιογράφος

Μέριλ Στριπ εναντίον Τραμπ

9 Ιανουάριος, 2017

Μια τελετή όπως οι 74ες Χρυσές Σφαίρες είναι πάντα μια ανεξάντλητη πηγή ειδήσεων. Από το κόκκινο χαλί ως τις εκπλήξεις (ποιος περίμενε αλήθεια ότι το La la Land θα κέρδιζε και στις 7 κατηγορίες που είχε προταθεί;) μέχρι τα απρόοπτα, τις συγκινήσεις (ο λόγος του Ryan Gosling όπου εξήγησε ότι χρωστάει το βραβείο του στην Eva Mendez) και τις φωτογραφίες στα παρασκήνια.

Καμιά φορά όμως υπάρχουν και στιγμές που ξεπερνούν την ίδια την τελετή. Στις χτεσινοβραδινές Χρυσές Σφαίρες, μια τέτοια στιγμή ήρθε από την Μέριλ Στριπ η οποία χτες παραλάμβανε το Βραβείο Cecil B DeMille. Ο λόγος της ήταν ένα μάθημα αξιοπρέπειας: χωρίς μεγαλοστομίες και κατηγορίες, αλλά με λίγα απλά και δυνατά λόγια κατάφερε να «αγγίξει» τους πάντες.

«Σε αυτή την αίθουσα» είπε χαριτολογώντας «βρίσκονται μερικές από τις πιο κακολογημένες ομάδες ανθρώπων – το Χόλυγουντ, οι ξένοι και ο τύπος» είπε γελώντας, αναφερόμενη στην Ένωση Ανταποκριτών Ξένου Τύπου που απονέμει τα βραβεία ενώ φρόντισε να συμπεριλάβει στο λόγο της όλους ηθοποιούς που μεγάλωσαν ή γεννήθηκαν εκτός Αμερικής ή μεγάλωσαν με δυσκολίες για να τονίσει την πολυπολιτισμικότητα και τη διαφορετικότητα του Χόλιγουντ.

Δεν ανέφερε ποτέ το όνομα του Τραμπ, αλλά όλοι κατάλαβαν σε ποιον αναφερόταν.
«Υπήρξε μία ερμηνεία φέτος που με εξέπληξε. Βυθίστηκε σαν αγκίστρι στην καρδιά μου», είπε η Στριπ. «Όχι γιατί ήταν καλή, δεν υπήρχε τίποτα καλό σε αυτή την ερμηνεία, αλλά ήταν αποτελεσματική και έκανε τη δουλειά της».

«Ήταν εκείνη η στιγμή, όταν το πρόσωπο που ζητά να καθίσει στην πιο σεβαστή θέση εξουσίας στη χώρα μας μιμήθηκε ένα δημοσιογράφο με ειδικές ανάγκες, έναν άνθρωπο τον οποίον ξεπερνούσε σε προνόμιο, δύναμη και ικανότητα να απαντήσει. Όλο αυτό μου ράγισε την καρδιά, κι ακόμα δεν μπορώ να το ξεχάσω γιατί δεν ήταν στο σινεμά αλλά στην πραγματική ζωή.

Αυτό το ένστικτο του να θέλουμε να ταπεινώσουμε κάποιον προβλήθηκε ως πρότυπο από κάποιον με δημόσια θέση. Όταν το κάνει αυτό κάποιος ισχυρός φτάνει σε όλους μας γιατί σχεδόν δίνει την άδεια σε άλλους ανθρώπους να κάνουν το ίδιο πράγμα. Η ασέβεια προκαλεί την ασέβεια, η βία προκαλεί τη βία. Όταν οι ισχυροί χρησιμοποιούν τη θέση τους για να εκφοβίσουν τους άλλους είμαστε όλοι χαμένοι

Περισσότερα στη κατηγορία Ενδιαφέροντα
Το χαρακτηριστικό βάδισμα κάθε ανθρώπου θα αποτελέσει το password για τις συσκευές του

Κάθε άνθρωπος έχει το δικό του ξεχωριστό τρόπο βαδίσματος, τόσο ιδιαίτερο που τελικά μπορεί μελλοντικά να παίξει το ρόλο κωδικού...

Close