Εγώ περιέχω και τον αριστερό. Ο αριστερός όμως δεν με περιέχει. Μάνος Χατζιδάκις, 1925-1994, Έλληνας μουσικοσυνθέτης

«Επαναστάτης» με… αιτία στο Ιάσιο ο Μιχάλης Λιάπης

22 Οκτώβριος, 2017

Θα μπορούσε να κλωτσάει μπάλα με τα πόδια ή να μπαίνει σε διαδικασία επαγγελματικής σταδιοδρομίας, έχοντας πάρει το πτυχίο του από το Τμήμα Μηχανικών Πληροφορικής. Το… γραμμένο του, ωστόσο, ήταν διαφορετικό. Η παιδική ηλικία του άρχισε με… άρωμα ποδοσφαιρικό, όταν, όμως, στα 9 χρόνια του, έπιασε την πορτοκαλί μπάλα στα χέρια, για τον ΕΟ Σταυρούπολης, στη Θεσσαλονίκη, ο Μιχάλης Λιάπης κατάλαβε πως δύσκολα δε θα υπάρχει το μπάσκετ κυριαρχικά στη ζωή του. Η αρχική πεποίθηση έγινε λατρεία, αργότερα βαθιά πίστη για επιτυχία, η οποία δεν κλονίστηκε ούτε στο ελάχιστο όταν, ως έφηβος πια, αναγκαζόταν να παίρνει δύο λεωφορεία για να βρίσκεται έγκαιρα, από τον Εύοσμο στην Πυλαία, για τις προπονήσεις του με τον ΠΑΟΚ (σ.σ. 3 ώρες χαμένες την ημέρα στο δρόμο, όταν το πρόγραμμα περιελάμβανε διπλό ραντεβού στο γήπεδο). Πίστη που πριν από μερικά εικοσιτετράωρα έδωσε στον 22χρονο γκαρντ το πρώτο ουσιαστικό… παράσημο αναγνώρισης. 

Με 15′ λεπτά συμμετοχής, πέτυχε 17 πόντους (4/6 βολές, 2/3 δίποντα, 3/3 τρίποντα), μάζεψε 2 ριμπάουντ, είχε 2 ασίστ, 3 κλεψίματα και 18 βαθμούς στο σύστημα αξιολόγησης, «δράση» που λειτούργησε καταλυτικά, ώστε η Ιάσι να κερδίσει (18/10), για τη φάση των «16» του Κυπέλλου Ρουμανίας, την Τιμισοάρα με 72-68. Ηταν η πρώτη φορά, στη μέχρι τώρα καριέρα του ως επαγγελματίας, ύστερα από τη θητεία του στον ΠΑΟΚ (2011-2016) και τον Κολοσσό Ρόδου (2016-2017), που του δόθηκε συνεχής αγωνιστικός χρόνος στο παρκέ και όχι δευτερόλεπτα παρουσίας σε ένα δεκάλεπτο ή στο τέλος ενός παιχνιδιού. Πήρε… ψήφο εμπιστοσύνης στην ξενιτιά, γεγονός που πάσχισε, με κόπο και σκληρή δουλειά, να έχει πρωτύτερα, σε πάτριο έδαφος, αλλά δεν του προσφέρθηκε η ευκαιρία, επιβεβαιώνοντας τον κανόνα (ειδικά των τελευταίων, δύσκολων οικονομικά, ετών), που θέλει τη χώρα να μην εκτιμά και να «πουλά», σε επαγγελματικό επίπεδο, τα παιδιά της… 

«Πηγαίνεις εκεί που σε θέλουν και σε αγαπάνε! Αν αυτό είναι στη χώρα σου, θα μείνεις, αν είναι κάπου αλλού, θα πας εκεί!» τόνισε, με ωριμότητα σκέψης, στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΑΠΕ-ΜΠΕ), ο διεθνής με τις μικρές εθνικές ομάδες, Ελληνας γκαρντ, 
λίγες ώρες μετά το επίτευγμά του. «Νιώθω ευλογημένος που βρέθηκε ο προπονητής (σ.σ. ο Γιάννης Τσιρογιάννης) που εξέφρασε εμπιστοσύνη στο πρόσωπό μου και που έδωσε την ευκαιρία να ανήκω σε μια ομάδα, με την προοπτική να έχω ρόλο σε αυτή. Να βρίσκομαι σε ένα περιβάλλον από το οποίο εισπράττω αγάπη», πρόσθεσε. 

«Με πίστη και δουλειά παίρνεις ό,τι σου αξίζει»

Με σχεδόν συνοπτική διαδικασία, λοιπόν, χωρίς να πάρει πολύ χρόνο για να το σκεφτεί και με Θεία ευλογία, καθώς «Είχα άγχος το καλοκαίρι για το τι θα κάνω! Προσευχήθηκα, Τρίτη βράδυ, θυμάμαι, για να βρω ομάδα που θα με εμπιστευτεί και την επομένη μου γνωστοποιήθηκε η πρόταση (σ.σ. αρχές Ιουλίου υπέγραψε το συμβόλαιό του)», όπως εξομολογήθηκε, ο Μιχάλης Λιάπης βρέθηκε στο Ιάσιο, στα σύνορα της Ρουμανίας με τη Μολδαβία. Στον τόπο που υπήρξε το 1821 η πρώτη επαναστατική ενέργεια των εξεγερμένων Ελλήνων ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, κάνοντας ο ίδιος τη δική του μπασκετική… επανάσταση. «Το μπάσκετ είναι όλη μου η ζωή, το ονειρευόμουν από μικρός! Δεν αξίζει από μια πιθανά άτυχη χρονιά ή αν έχεις δυσκολίες μετακίνησης, για να είσαι συνεπής στις υποχρεώσεις σου, να τα παρατήσεις. Οποιος δουλεύει και έχει πίστη στο Θεό, θα πάρει αυτό που του αξίζει!», εξήγησε, εξωτερικεύοντας τα συναισθήματα που τον κατακλύζουν, «γράφοντας» στο… κοντέρ του καλαθοσφαιρικά χιλιόμετρα.

Ο «αδερφός» Βασιλειάδης, ο Κουζέλογλου και ο Ζήσης 

«Ζυγίζοντας» τα δεδομένα για την αλλαγή στην μπασκετική διαδρομή του και την επιλογή της παρουσίας στο υπό ανάπτυξη ρουμανικό πρωτάθλημα, ο Μιχάλης Λιάπης ζήτησε τη γνώμη του αδερφικού φίλου του, άλλοτε αρχηγού στον ΠΑΟΚ και νυν γκαρντ των Τρικάλων, Κώστα Βασιλειάδη. «Είναι, από όσους συμπαίκτες είχα, ίσως ο μοναδικός που νιώθω τόσο κοντά μου, που με πιστεύει πολύ και αποτέλεσε για μένα βασική πηγή μπασκετικών γνώσεων. Μου είπε να μην το σκεφτώ καν και να φύγω! Μίλησα και με τον Παναγιώτη Βασιλόπουλο (σ.σ. τον διεθνή φόργουορντ του Αρη), ο Γιώργος Δέδας (σ.σ. βοηθός προπονητή των Τρικάλων), επίσης, με βοήθησε πολύ. Τα «φώτα» του μου έδωσε και ο Κώστας Κακαρούδης (σ.σ. φόργουορντ του Ηρακλή), που θήτευσε στη Ρουμανία (σ.σ. προ ετών για τη Ροβινάρι). Ο πρώτος, δε, που τηλεφώνησα ήταν ο Γιάννης Κουζέλογλου (σ.σ. φόργουορντ του Λαυρίου), με τον οποίο μοιραζόμασταν χρόνια το δωμάτιο στις εθνικές και το αστείο είναι πως, ζώντας στη Θεσσαλονίκη, ενώ μας χώριζε ένας δρόμος, δεν τον γνώριζα νωρίτερα!».

Δίχως να κρύβεται πίσω από το δάκτυλό του, ο 22χρονος γκαρντ παραδέχτηκε πως η ξενιτιά «Είναι δύσκολη, αλλά ακόμη δυσκολότερα είναι τα πράγματα στην Ελλάδα. Θα ήθελα θα καταφέρω να καθιερωθώ στο εξωτερικό! Ο Νίκος Ζήσης έκανε τεράστια καριέρα, χωρίς ουσιαστικά να παίξει στην Ελλάδα. Μου λείπει η οικογένεια, οι φίλοι μου, οι συνήθειες που είχα, χρειάζεται, ωστόσο, να προσαρμοστώ στα νέα δεδομένα της ζωής μου. Εχει αρκετή μοναξιά όταν βρίσκεσαι μακριά από δικούς σου ανθρώπους, αν τα βρεις με τον εαυτό σου όμως, είσαι εντάξει. Βιώνοντας τέτοια κατάσταση, έχεις  να μάθεις πολλά στηριζόμενος στις δυνάμεις σου, αλλά
και να βελτιωθείς ως άνθρωπος».

«Σχολείο», δε, για την ομαλότερη προσαρμογή του στο Ιάσιο ήταν «Ο περυσινός χρόνος που έζησα στη Ρόδο για τον Κολοσσό. Ηταν μάθημα μπασκετικό, αλλά και ζωής αυτό το διάστημα. Είχαμε φανταστική σχέση με τα παιδιά, με τον Βασιλόπουλο, τον Σαλούστρο, τον Γεωργαλή, τον Αγγελάκο, τον Παπαδάκη, τους ξένους. Γι’ αυτό και η χρονιά για την ομάδα ήταν αποτελεσματική, είχαμε καλά αποδυτήρια».

«Τροφή» για το πνεύμα και το σώμα

Το έργο στο γήπεδο αποτελεί τη βασική προτεραιότητα. Οταν δεν υπάρχουν υποχρεώσεις, όμως, με την Ιάσι, ο Μιχάλης Λιάπης «γεμίζει» το χρόνο του με βόλτες στην πόλη που εδρεύει η ομάδα, η οποία αριθμεί περίπου 400.000 κατοίκους και έχει έντονη ελληνική κοινότητα «Αν και δεν έχω, ακόμη, γνωριστεί με κάποιον από τους Ελληνες εδώ», όπως ομολόγησε. Ιδιαίτερος είναι και ο χρόνος που αφιερώνει για να διευρύνει τους πνευματικούς του ορίζοντες, διαβάζοντας ιστορία, αλλά και για να ενημερώνεται διαδικτυακά για όσα διαδραματίζονται στην Ελλάδα και όχι μόνο. Δουλειά πολύ καταβάλλει, επίσης, για το «χτίσιμο» της σχέσης με τους συμπαίκτες του, προσπαθώντας, παράλληλα, να συνηθίσει στο καθημερινό διατροφικό μενού που περιλαμβάνει σταθερά «Σούπα, ως πρώτο πιάτο και κοτόπουλο, ως δεύτερο, μεσημέρι-βράδυ. Νομίζω πως θα αρχίσω να βγάζω… πούπουλα!», όπως τόνισε χαριτολογώντας. Προετοιμάζεται, ακόμη, ψυχολογικά για δυσμενείς καιρικές συνθήκες στην περιοχή, διότι «Τώρα είμαστε με κοντομάνικο, το χειμώνα, όμως, η θερμοκρασία, όπως λένε, είναι στους -20 βαθμούς…» .
 

Read previous post:
Πελοπόννησος-Αιτωλοακαρνανία: Οι ενεργειες των δημων προκειμένου να αυξηθεί το ποσοστό ανακύκλωσης

Σταθερά είναι τα βήματα που κάνουν δήμοι της Πελοποννήσου και της Αιτωλοακαρνανίας προκειμένου να αυξήσουν το ποσοστό της διαχείρισης των...

Close