Κανένας δεν είναι αθώος μετά από την εμπειρία της συμμετοχής στην κυβέρνηση. Δεν είναι όμως όλοι ένοχοι. - Daniel Patrick Moynihan, 1927-2003, Αμερικανός Γερουσιαστής

Έκθεση Tomorrows: Το μέλλον πιο κοντά από ποτέ

Το εγγύς μέλλον των πόλεων, κυρίως των μεσογειακών, με τις ραγδαίες αλλαγές και τις αντιφάσεις του, μας αφηγούνται αρχιτέκτονες, εικαστικοί και ντιζάινερς με ουτοπικά και δυστοπικά σενάρια, στην έκθεση «Tomorrows» στην Διπλάρειο Σχολή (πλ.Θεάτρου).

Το ιδιαίτερα ενδιαφέρον σύμπαν των έργων και της σκέψης τους προβάλλεται στις δαιδαλώδεις αίθουσες της Σχολής, όπου το πάλαι ποτέ φοιτούσαν τεχνίτες διαφόρων ειδικοτήτων.

Η έκθεση είναι παραγωγή της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών και σε επιμέλεια της Δάφνης και του Πάνου Δραγώνα.

Καθόλου τυχαία, ξεκινά από την αίθουσα με τον μεγάλο χάρτη που προϋπήρχε στο κτίριο- «Καταστροφαί και Ανοικοδόμησις»- του Κωνσταντίνου Α. Δοξιάδη.

Η θεωρία του κορυφαίου πολεοδόμου, αρχιτέκτονα, για την «Οικουμενόπολη» που ερεύνησε μαζί με τους συνεργάτες του από το Αθηναϊκό Οικιστικό Κέντρο την περίοδο 1959-1974, είναι στον πυρήνα της έκθεσης. Οι άλλες δύο ενότητες «κλειδιά» γύρω από τις οποίες διαρθρώνεται η έκθεση, είναι η «Ηλεκτρονική πολεοδομία 40 χρόνια μετά» του επίσης κορυφαίου αρχιτέκτονα Τάκη Χ. Ζενέτου, με σπάνιο υλικό από μακέτες, σχέδια και σημειώσεις του, που εκτίθενται για πρώτη φορά, και η βιντεοεγκατάσταση του Λίαμ Γιανγκ «New City» (έργο του 2015 – εν εξελίξει) με μια σειρά από κινούμενες πανοραμικές εικόνες πόλεων στο κοντινό μέλλον.

«Την δεκαετία του ?60 υπήρχε πίστη στην τεχνολογία, ότι θα έλυνε πολλά ζητήματα της κοινωνίας και της καθημερινότητας των ανθρώπων. Ενώ στο έργο του Λίαμ Γιανγκ η τεχνολογία έχει δυστοπικό χαρακτήρα, ιδίως στην περιγραφή του για την Αθήνα» τόνισε στην δημοσιογραφική ξενάγηση της έκθεσης ο Πάνος Δραγώνας.

Τα οράματα και οι ουτοπίες στις εξαίρετες προτάσεις των δύο Ελλήνων αρχιτεκτόνων συνομιλούν με αξιώσεις με το σήμερα και προκαλούν θαυμασμό.

Ο θεατής προχωρά στις αίθουσες και με λίγη προσοχή στα σύντομα επεξηγηματικά κείμενα στους διαδρόμους αντιλαμβάνεται τις ενότητες, καθώς οι περιοχές δεν είναι οριοθετημένες. Οι ιστορίες που αφηγούνται οι συμμετέχοντες στην έκθεση αναφέρονται σε τεχνο-φυσικά περιβάλλοντα, σε νέα κελύφη για τον άνθρωπο και άλλους έμβιους οργανισμούς, σε επερχόμενα τεχνολογικά δίκτυα και υποδομές, στη διαμόρφωση μιας κοινωνίας που βασίζεται στην καταγραφή δεδομένων, στον επαναπροσδιορισμό του ρόλου του ανθρώπου σε σχέση με τη φύση και την τεχνολογία.

Σε μια μικρή αίθουσα κρύβεται μια τσιμεντένια σαρκοφάγος που περιέχει κοσμήματα με πολύτιμες πέτρες. «Προσοχή μην πλησιάζετε, κρατήστε απόσταση ενός μέτρου από την κορδέλα ασφαλείας» προειδοποιούν οι δύο επιμελητές της έκθεσης, αυξάνοντας την περιέργεια.

Περισσότερα στη κατηγορία Ενδιαφέροντα
Οι νικητές του Διεθνούς Διαγωνισμού Κινηματογραφικής Μουσικής

Οι Ιωάννης Κονσολάκης, Δημοσθένης Σταθούλης και Ζωρζ Κατρί, είναι οι νικητές του Διεθνούς Διαγωνισμού Κινηματογραφικής Μουσικής που διοργάνωσε το Μέγαρο...

Close